Od Henryka Brodatego do Bogusława Schaeffera. Te dwie postaci określają drogę, którą przebył przez ostatnie dwie dekady bydgoski artysta (kompozytor, gitarzysta, poeta, filmowiec). Od działającego w latach osiemdziesiątych zespołu rockowego (wcześniej był jeszcze punkowy Szlam) do lekcji kompozycji u krakowskiego mistrza (choć poza ciasnymi murami akademii). W międzyczasie był jeszcze etap yassowej rewolty, w której Gwinciński na prawach szarej eminencji współtworzył sukces takich gwiazdorskich formacji jak Mazzoll & Arythmic Perfection, Łoskot czy Miłość (liderując jednocześnie mniej medialnym Trytonom). Dziś w zaciszu bydgoskiego mieszkania rozpisuje na papierze nutowym kompozycje nie mieszczące się w żadnych standardach stylistycznych czy ramach instytucjonalnych. Z artystą, który poznał od podszewki niezliczone oblicza nowej muzyki, miałem okazję porozmawiać (kanałem elektronicznym) w maju tego roku.

Czytaj dalej..

A więc…

Nie zaczyna się od „a więc…”. Ale może raz jeden?

Czytaj dalej..

(w razie potrzeby i możliwości wstawić jakiś lipogram, palindrom lub kombinację liter obliczoną w trakcie 3-krotnego rzutu kostką zawierającą same samogłoski połączoną z zapisem solmizacyjnym mnajwyższego dźwięku uzyskanego na dowolnym instrumencie dętym drewnianym)

Czytaj dalej..

John Paul Oshchyrko i dready na głowie. John Paul i słuchawki na uszach. John Paul i bawełniana torba na ramię. John Paul i za duże workowate ubranie. John Paul Wspaniały kiwał swoją piękną czarną głową w rytm muzyki płynącej z jego wnętrza. I do wszystkich doleciały słowa, które mógł powiedzieć tylko John Paul. A były to słowa:

Czytaj dalej..

Wojciech Waglewski – muzyk kultowy. Znakomity gitarzysta – improwizator (Osjan) i kompozytor chwytliwych, rozrywkowych kompozycji. Jako lider formacji Voo Voo od dwóch dziesięcioleci udowadnia, iż w dobie tyranii mass mediów i globalnego rynku, pisanie oraz wykonywanie (nie)zwykłych rockowych piosenek może pozostawać aktem artystycznym. Jego twórczość to muzyka rozrywkowa w najszlachetniejszym wydaniu, bazująca na etosie stworzonym przez muzyków jazzowych i rockowych lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, tętniąca energią pierwotnego wspólnotowego tańca, oddychająca autentyzmem ludowej pieśni. Na kawę z Wojciechem Waglewskim umówiliśmy się wraz z Przemkiem Psikutą w maju tego roku.

Czytaj dalej..

Georg Schwerdtfeger (1903-51): kompozytor praktycznie nieistniejący, zapomniany i pogrzebany – a być może jeden z najważniejszych twórców XX wieku… Czytaj dalej..

Kiedy w 1949 roku na styku Śląska i Zagłębia, w miejscowości Sosnowiec-Jęzor urodził się Roman Brand, niewiele wskazywało na to, że oto pojawił się, kto wie, czy nie najsłynniejszy z muzycznych twórców drugiego planu. Czytaj dalej..

„Nie wiem jaka jest różnica między hałasem a muzyką. Wszystko zależy od słuchacza. Jeśli dla kogoś hałas oznacza niewygodny dźwięk, to muzyka pop jest dla mnie hałasem” – deklaruje Masami Akita, jeden z najważniejszych przedstawicieli japońskiej muzykinoize.

Czytaj dalej..