Techno i muzyka związana z kulturą klubową była prawdziwą rewolucją, dystansującą przełomy dokonane niegdyś przez muzyków jazzowych czy rockowych. Ci ostatni poruszali się tak naprawdę w obrębie mniej lub bardziej tradycyjnej harmoniki oraz form. A w techno kompozycją może być dosłownie jeden beat. To koniec „starej Europy”, totalne przewartościowanie zarówno w dziedzinie kultury popularnej, jak i elitarnej.

Czytaj dalej..

Na początku lat 70. wielu młodych kompozytorów zwróciło się ku mniej lub bardziej radykalnej redukcji materiału swoich utworów. Za cel stawiali sobie odświeżenie środków modernistycznych oraz rozwiązanie kilku powiązanych problemów. W szczególności pragnęli przeciwstawić się sowieckiemu postromantyzmowi i socrealizmowi, tworząc dlań twórczą alternatywę wolną od symptomów wyeksploatowanego ich zdaniem idiomu awangardowego: dysonansowego fetyszyzmu, zamiłowania do złożoności, chaosu i anarchii oraz skłonności do przesadnej dramatyzacji i często katastroficznego patosu. Czytaj dalej..